za prawdę

- Autor:Wieńczysław Nieszczególny
- Tytuł:oddalenie
- Opis:
- czy pamiętacie jak miała na imię wasza prababka ? - z nami też tak będzie- kiedy umrze pamięć o nas w ostatnim człowieku to będzie tak jakby nas nigdy nie było

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL
You must be logged in to post a comment.
Powered by WordPress
;(…”będę wszędzie, wszędzie będę, nawet gdy mnie już nie będzie..” oby
Comment by czosnek — 26/06/2007 @ 02:37 pm
ona jest z nami
nasłuchuje brzęku osy
bawi się moimi włosami
w twoje palce wplątana
słońce
miękko podkłada pod głowy
potem trochę traw
potem jeden kwiat maku
jak wykrzyknik
czerwony
ona przeczy naszym ruchom
przygina nas do ziemi
zapachem
ciepłem
zatrzymuje wiecznie
na chropawej powierzchni ziemi
bezwładnych miłością - śmierć
Comment by zosia — 26/06/2007 @ 08:42 pm
a coz tu taka cisza?
Comment by soph — 01/07/2007 @ 11:45 am
Osobiście uważam, ze jesteś “tu” i “teraz”, wiec ważne, że “teraz” ludzie Cię znają, masz przyjaciół…
Twojemu ukochanemu Mickiewiczowi pewnie nic po tym, że ludzie go kują na blachę ;-) pozdrowienia
Comment by Janisz — 04/07/2007 @ 09:59 am
Mickiewicz to Litwin i był kobietą !
Comment by Jarek — 04/07/2007 @ 10:31 am
a ja nie mickiewiczem tylko poswiatowska tu wypowiadam:)
zreszta ona lepsza od mickiewicza
Comment by soph — 04/07/2007 @ 08:55 pm